8. پارسا از تنگنا نجات داده میشود؛شریر به جای او در آن فرو میافتد.
5. پارساییِ راستان هموارکنندۀ راه آنهاست،اما شریران از شرارت خود سقوط میکنند.
26. سِرکه برای دندان و دود برای چشمان،همچنان است مرد کاهل برای کارفرمایش!
3. خداوند پارسایان را گرسنه نمیگذارد،اما شریران را از رسیدن به آرزویشان بازمیدارد.
24. آنگاه که هنوز ژرفاها نبود، من زاده شدم،زمانی که هیچ چشمۀ پرآبی وجود نداشت؛