حسام الدین شفیعیان

حسام الدین شفیعیان

وبلاگ رسمی و شخصی حسام الدین شفیعیان
حسام الدین شفیعیان

حسام الدین شفیعیان

وبلاگ رسمی و شخصی حسام الدین شفیعیان

عناوین یادداشت‌ها

  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:59
    4. ای که از خشم، خویشتن را می‌دَری،آیا زمین باید به خاطر تو متروک شود،یا صخره‌ها از جای خود منتقل گردند؟
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:57
    8. او مرا چروکانده، و این خود گواهی است بر ضد من؛لاغریِ من به ضد من بر‌خاسته، روبه‌رویم شهادت می‌دهد.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:54
    4. من نیز می‌توانستم چون شما سخن گویم،اگر شما در جای من می‌بودید؛می‌توانستم سخنان بر ضدتان به هم ببافم،و بر شما سَر بجنبانم.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:53
    15. تو خواهی خواند و من پاسخ خواهم داد،و مشتاق صنعتِ دستانِ خویش خواهی شد.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:52
    25. آیا برگی رانده از باد را می‌ترسانی،و کاهِ خشکیده را تعقیب می‌کنی؟
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:51
    17. به سخنان من به‌دقّت گوش فرا دهید،و بیانات من به گوشهای شما برسد.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:48
    27. هان این را تفحّص کرده‌ایم، و چنین است.پس آن را بشنو و خودْ فرا گیر!»
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:45
    4. فرزندان او از امنیت به دورند؛در محکمه پایمال می‌شوند،و ایشان را رهاننده‌ای نیست.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:44
    5. اما حال که به تو رسیده، تاب نمی‌آوری،و اکنون که تو را لمس کرده، پریشان گشته‌ای.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:42
    15. روحی از پیش روی من گذشت،و موی بر تنم راست شد.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:41
    16. آنجا ایستاد،اما قادر به تشخیص سیمایش نبودم.شکلی در برابر دیدگانم بود؛خاموشی بود، و آنگاه آوازی شنیدم:
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:40
    12. «سخنی در خفا به من رسید،و گوشم زمزمه‌ای از آن شنید.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:39
    7. «به یاد آر: کیست که بی‌گناه هلاک شده باشد،و کجا صالحان تلف شده‌اند؟
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:39
    4. سخنانت لغزندگان را استوار داشته است،و زانوان لرزان را نیرو بخشیده‌ای.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:38
    10. غرش شیر و نعرۀ شیر ژیان،و دندانهای شیران جوان شکسته است.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:37
    6. آیا اطمینان تو نباید بر خداترسی‌ات باشد،و امید تو بر بی‌عیبیِ رفتارت؟
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:37
    3. هان تو خود بسیاری را پند داده‌ای،و دستان ضعیف را تقویت کرده‌ای.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:36
    24. زیرا که نانِ من آه کشیدن است،و نالۀ من چون آبْ ریخته می‌شود.
  • یک آیه از کتاب ایوب یکشنبه 3 دی 1402 04:35
    20. «چرا روشنایی به دردمندان عطا می‌شود،و زندگانی به تلخ‌جانان؟
  • یک آیه از جامعه یکشنبه 3 دی 1402 04:31
    7. و خاک به زمینی که بر آن بود بازگردد،و روح نزد خدایی که آن را بخشید، رجعت کند.
  • یک آیه از جامعه یکشنبه 3 دی 1402 04:31
    15. محنتِ احمقان ایشان را خسته می‌سازد،زیرا راهِ رفتن به شهر را نمی‌دانند.
  • یک آیه از جامعه یکشنبه 3 دی 1402 04:30
    18. حکمت از اسلحۀ جنگ بهتر است،اما یک گنهکار نیکوییِ بسیار را نابود می‌سازد.
  • یک آیه از جامعه یکشنبه 3 دی 1402 04:29
    16. پس گفتم حکمت از قدرت بهتر است، هرچند حکمتِ مسکین خوار شمرده می‌شود و سخنانش را نمی‌شنوند.
  • یک آیه از جامعه یکشنبه 3 دی 1402 04:28
    27. ’معلم‘ می‌گوید، اینک آنچه دریافتم این است که چون یک چیز بر چیز دیگر افزودم تا تدبیر امور را کشف کنم-
  • یک آیه از جامعه یکشنبه 3 دی 1402 04:27
    21. به هرآنچه مردم گویند دل مسپار، مبادا بشنوی که غلامت تو را لعن می‌کند.
  • یک آیه از جامعه یکشنبه 3 دی 1402 04:26
    18. نیکوست یکی را به چنگ بگیری و از آن دیگر نیز دست برنکشی، زیرا آن که از خدا می‌ترسد، از هر دو بیرون می‌آید.
  • یک آیه از جامعه یکشنبه 3 دی 1402 04:26
    10. مگو: «چرا روزهای گذشته بهتر از این روزها بود؟»زیرا چنین پرسشی از حکمت نیست.
  • یک آیه از جامعه یکشنبه 3 دی 1402 04:24
    2. به دهان خویش شتاب مکن، و دلت عجولانه سخنی در پیشگاه خدا نگوید. زیرا خدا در آسمان است و تو بر زمینی. پس سخنانت اندک باشد.
  • یک آیه از جامعه یکشنبه 3 دی 1402 04:23
    15. و دیدم همۀ زندگان که زیر آفتاب گام می‌زنند، با جوانی که به جای پادشاه برمی‌خیزد، همراه می‌شوند.
  • یک آیه از جامعه یکشنبه 3 دی 1402 04:22
    10. اگر یکی بیفتد، دیگری رفیق خود را بلند خواهد کرد. اما وای بر آن که تنها بیفتد و کسی نباشد او را برخیزاند!